غيبت و هتك ستر ؛ و از عيوب و ذنوب خود هيچ‌گاه نسيان نمىكند ؛ كه نسيانِ گناهان از بزرگ‌ترين عقوبات حق است در دنيا كه انسان را از جبران آنها باز مىدارد ، و از بزرگ‌ترين اسباب عقاب است در آخرت . و تا بندهء خدا به طاعت حق و مداقّهء در احوال خود و مطالعهء در معايب نفس مشغول است ، و از آنچه در دين خدا عار است بر كنار است ، از آفاتْ دور و در درياى رحمت حق مستغرق ، و به گوهرهاى حكمت فائز است ؛ و اگر نسيان ذنوب خود كرد و از معايب خود غفلت ورزيد و خودبين و خودخواه شد و اعتماد به حول و قوهء خود كرد ، رستگارى نخواهد ديد و به فلاح نائل نشود . فصل ششم در ازالهء نجاست از بدن و لباس و تخليهء جوف از ارجاس و باطن از وسواس خنّاس است نجاستْ دورى از محضر انس و مهجورى از مقام قدس است ، و منافى با نماز است كه معراج وصول مؤمنين و مقرّب ارواح متقين است . [ مقصود از ازالهء نجاست از نظر عامّه ، خاصّه ، و اهل معرفت و اصحاب قلوب ] و آن پيش عامّه ، قذارات معهوده است ؛ و پيش خاصّه ، قذارات معنويه است ؛ و پيش اهل معرفت و اصحاب قلوب ، همهء عالم است به جنبهء سوائيت كه مظهر شيطان رجس نجس است ؛ و در آداب خلوت وارد است : « بِسْمِ اللَّه وَبِاللَّه ، اعُوذُ بِاللَّه مِنَ الرّجْسِ النَّجِسِ الْخَبيثِ الْمُخْبِثِ الشَّيْطانِ الرَّجيم » « 1 » ؛

--> ( 1 ) - « به نام خدا و به ( ذات مقدّس ) خدا ، پناه مىبرم به خدا از پليد ناپاك ، خبيث